Gürcan Bilgiç-sabah

Bükülmez bilek

Uzun ve imkansız yolun, yolcuları gibiydiler. Sivas'ta tribünlerin şampiyonluk coşkusuyla dolmaya başlayıp, özlenmiş sevinç şarkılarıyla yaşadığı 90 dakika, aslında son ve mutlu duraktı. Öylesine hüzünler yaşandı ki yol boyunca, Sivas'tan tüm Türkiye'ye yayılan sevincin, "en hak edilmiş" haline dönüşmesini sağladı. Acı yoksa, zafer de yok. Bunu en iyi bilenler, 18 maç boyunca ortaya "bükülmez bir bilek" koyarak geliyorlar kupalarını almaya.

18. şampiyonluk mutluluk kaynağıdır elbette. Kupaya bu değeri veren inatçı rakiptir. Sen kazan, o kazansın. Sen koş, o koşsun. Sen at, o da atsın. Bir son dakika golü, galibiyet sevincini bile erteleyecek hale gelsin. Trabzonspor'un kaçarken, kovalamaktan da yılmayan ısrarı ve isteği ile bu şampiyonluk başkalaştı, anlamını kazandı, daha keyifli oldu. Bir önceki sezonda, son haftanın son dakikalarında Saracoğlu'nda tırnaklar yeniyordu. Trabzonspor'u yenemiyorlardı bir türlü ama her şeyi deneyen takımlarını da seyrediyorlardı. Bu mücadeleyi bile alkışlamaya hazırken, bir anons ile travma başladı. O günlerin kalp sızısını hissedenlerin bugün yüreğindeki yangın sönüyor.