Ben Bosnalı bir gazeteci olsam ve bu maçı yorumlamamı isteseler, ikinci yarıda konuk ekibin oynadığı oyun için onları çok hırpalardım. Son 5 dakikadaki ayaklanmayı bir kenara bırakırsak Bosna Hersek Milli Takımı’nın ikinci yarıda uyukladığını söyleyebiliriz.
Bizim gençlerin ikinci yarıdaki kendilerine gelişleri onların organizasyon gücünden potansiyellerini ortaya koymalarından mı, yoksa Bosna’nın uyuklamasından mı bunun cevabını vermek kolay değil. Çünkü bizimkileri test edebileceğimiz, karşılaştırabileceğimiz bir örnek yok. İbrahim Kaş, Mevlüt, Batuhan. Sadece bu üçlünün bir arada oynaması bile bırakın Türk Milli Takımı’nı herhangi bir kulüp takımını dahi başka bir örnekle karşılaştırılamaz yapıyor.
Şunu kabul edelim. Fatih Terim, özellikle de Avrupa Şampiyonası üçüncülüğünden sonra, “Kimin oynadığı önemli değil, hocanın Terim olması önemli” mantalitesiyle takımlarını sahaya sürüyor. Kendine inancı, egosu en üst seviyede.
Şunu da kabul edelim. Dün sahaya çıkan ilk 11’i Türkiye Ligi’nde iddiası olan herhangi bir takımın teknik direktörü gönül rahatlığıyla sahaya süremez. Bir teknik direktör düşünün. Elinde Fatih Tekke, Halil ve Mehmet Yıldız gibi oyuncular var, ama sahaya kritik bir maçta Mevlüt - Batuhan ikilisini sürüyor. Bunu ancak Fatih Terim yapabilir. (Olumlu ya da olumsuz açıdan bakabilirsiniz)
İlk yarıda organize olmayan takımın ikinci yarıdaki dirilişini ben Bosna’nın performanısına bağlıyorum. Burada ahkam kesmek serbest. Çünkü Türk Milli Takımı’nın böyle bir kadroyla daha önce oynamışlığı yok.
Kalede Volkan, savunma göbeğinde Servet ile İbrahim Kaş. Terim’in tercihleri sınırlı olabilir, ama böylesine “sakar” bir üçlüye yer verebilmek, ancak Terim güveninde - egosunda - bir teknik direktöre özgüdür. İlk 11’de Aurelio dışında istediğiniz performansı alacağınızdan emin olduğunuz başka bir oyuncu yokken bu kadar güvenli davranabilmek de Terim’e özgü.
Bu kritik maçta kazanmak çok önemli. Estonya virajı da dönülebilir. Asıl sınav ise İspanya maçları olacak. Açık konuşmak gerekirse üst üste oynanacak bu iki maçta güvenebileceğimiz tek yönümüz oynamak isteyen takımlara karşı mucize işler yapabilmemiz.
Bütün Avrupa Şampiyonası boyunca Almanya maçı hariç hep mucizelere imza atmış olmak heyecan verici, insanı ayakta tutan, yerinden zıplatan bir performans. Oyun değeri olarak İspanya’yı devirecek bir organizasyondan bahsetmek mümkün değil. Fakat mucizeleri sık yaşadık ve yine bunu bekleyebiliriz.
Belki daha iyisini yapabiliriz, ancak bütün bu yaptıklarımızı da Terim’in egosuyla yapıyoruz. Doğru ya da yanlış.